Wat zou ik graag vaker sparren. Mezelf zonder schaamte of belemmeringen mengen in een goed gesprek.

Dat ik dan uit kan spreken wat ik denk, wat ik voel. Uitspreek hoe ik dingen zie of hoe ik dingen ervaar.

Met mensen om me heen die mij hier niet op afrekenen of op beoordelen, maar werkelijk horen wat ik zeg. 

Waarin korte lijnen vanzelfsprekend zijn en ik eerlijk open mijn ideeën delen kan. 

Door het voeren van gesprekken leer ik en heb ik de mogelijkheid om kennis te delen. Graag stel ik vragen aan de ander, vanuit mijn eigen invalshoek. Dit  zet de ander aan tot denken en maakt mij wijzer.

Heerlijk sparren los van moeten vooral in openhartigheid. Zodat een ieder vrij kan denken en dit durft te delen.