Verhuizen naar de andere kant van het land is opnieuw wennen aan mijn omgeving. Mezelf weer thuis leren voelen in een streek die ik niet ken. Waar andere gewoonten mij nog onbekend zijn en de taal anders klinkt dan thuis. En dan overvalt mij op de meest onverwachte momenten een gevoel van heimwee.

Ik mis het ruisen van de zee de zoute vochtige lucht.

De hoge graspluimen dansend op de wind.

Het dwarrelende zand op het fietspad in de duinen.

Ik mis de polders en de sloten vol met kikkers.

De rietkraag langs de waterkant.

Het varen in een bootje tussen de verlaten velden.

De eindeloze tochten schaatsend op de vaarten.

Ik mis de lintdorpen met de kroegen naast de kerk.

Het binnenwaaien door de achterdeur.

De zangerige klank van gesproken taal.

De unieke woorden

die je alleen in Noord-Holland hoort.